J.Deep   ... ludzie szukają cudów. Organizują pielgrzymki do Medjugorie, Lichenia , Fatimy a tutaj u nas za przyczyną Św. Marii Magdaleny było 2 wskrzeszenia z martwych dziecka. Działy i dzieją się cuda lecz ludzi do modlitw w Sanktuarium jak i w kapliczce która jest wiecznie zamknięta brak!
Przecież jak poprosisz i z modłami pójdziecie nasza patrona zaniesie to do Zmartwychwstałego!!! Dzieją się cuda u nas w Biłgoraju i nie potrzeba jeździć i szukać CUDÓW.
– Za objawieniami przyszły cuda, które je potwierdziły i ugruntowały...
– Zgadza się. Odnotowano ich co najmniej kilka, wraz z nazwiskami uzdrowionych osób czy to z sąsiedniego Biłgoraja, czy też z najbliższej lub dalszej okolicy. Fakty te zostały potwierdzone przez notariuszy apostolskich z Zamościa: ks. kan. Aleksandra Siernickiego i o. kaznodzieję Urbana Jędrzejowskiego oraz ks. Jana Pureckiego, proboszcza z Potoka, gdzie wtedy był najbliższy kościoł katolicki. Dzięki temu wiemy dzisiaj o dwóch cudownych uzdrowieniach wzroku u dzieci z roku 1639 r., o uzdrowieniu dorosłej chromej z 1646 r. i o trzech przywróceniach do zdrowia umierających dzieci, a także osoby dorosłej z 1651, 1653 i 1654 r. Oczywiście wydarzenia te przyczyniały się do ciągłego rozwoju ruchu pielgrzymkowego. Nic więc dziwnego, że pątnicy zaczęli tu licznie przybywać, zarówno z Tarnogrodu, Górecka, Szczebrzeszyna, Gorajca czy Zamościa, jak i z lokowanego nieco później Tereszpola. Miejsce to było znane ponadto jeszcze lwowianom, a nawet samemu królowi polskiemu Janowi III Sobieskiemu, który w 1693 r. złożył tu przez swych pośredników sowity datek na cześć lokalnej patronki. Ale najciekawszym jest to, że ojca jednego z uzdrowionych dzieci (Wojciecha Gwiazdę), wybierano odtąd bardzo często na chrzestnego, a nawet powierzono mu urząd rajcy i burmistrza Biłgoraja w czasie potopu szwedzkiego.