Przed Starostwem Powiatowym w Biłgoraju stanął pomnik upamiętniający ofiary rzezi wołyńskiej.

Napis, jaki widnieje na pomniku został ustalony z Instytutem Pamięci Narodowej, a jest to cytat z Cypriana Kamila Norwida "Narody, tracąc pamięć, tracą życie" oraz napis "W hołdzie ofiarom ludobójstwa dokonanego na narodzie polskim przez ukraińskich nacjonalistów". Na dole umieszczony zostanie podpis Społeczeństwo Ziemi biłgorajskiej oraz Biłgoraj, lipiec 2025 r.".

Za samą tablicę, kamień i przygotowanie uroczystości odsłonięcia odpowiadał Społeczny Komitet Pamięci Pomordowanych Polaków podczas Rzezi Wołyńskiej.

To właśnie komitet zwrócił się do władz powiatu biłgorajskiego o udostępnienie miejsca przy ulicy Kościuszki. Starosta nie tylko wyraził zgodę, ale także objął działania komitetu i odsłonięcie tablicy patronatem honorowym.

Uroczystości odbyły się w niedzielne popołudnie 20 lipca. Podczas wydarzenia wysłuchano poruszających świadectw członków tzw. "rodzin wołyńskich", dokonano poświęcenia i odsłonięcia pomnika, a także złożono kwiaty jako wyraz hołdu i pamięci.

Starosta biłgorajski Andrzej Szarlip, podczas swojego wystąpienia podkreślił, że obowiązkiem każdego z nas jest zabieganie o prawdę historyczną i godne uczczenie ofiar rzezi wołyńskiej. - Dziś, po ponad 80 latach od tych tragicznych wydarzeń odsłoniliśmy tablicę, która jest upamiętnienie, hołdem dla tych, którzy zginęli, ale i krzykiem o godny pochówek, o ekshumację, o grób, bo nie chodzi o zemstę, chodzi o pamięć - mówił gospodarz powiatu i dodał: - To od nas zależy, czy pamięć o tych tragicznych wydarzeniach będzie żywa, a ich ofiary będą zawsze miały swoje miejsce w naszej historii i sercach - podkreślił.

Starosta przypomniał te, że gdy wybuchła wojna na Ukrainie to Polacy nieśli pomoc, jednak byśmy mogli budować przyszłość obu narodów na zgodzie potrzebne jest rozliczenie tragedii wołyńskiej. Podziękował też komitetowi za pomysł ustawienia obelisku, przypominającego o tej niezwykle trudnej karcie w naszej historii.

Przypomnijmy:

Rzeź wołyńska, to zbrodnia ludobójstwa, jakiej na narodzie Polskim w 1943 i 1944 roku dopuścili się Ukraińcy. Została zaplanowana i była realizowana przez nacjonalistów ukraińskich przy aktywnym wsparciu miejscowej ludności ukraińskiej wobec mniejszości polskiej tzw. Kresów Wschodnich II RP. Ofiarami mordów, których kulminacja nastąpiła w lecie 1943 (krwawa niedziela 11 lipca 1943 roku), byli Polacy, w dużo mniejszej skali Rosjanie, Ukraińcy, Żydzi, Ormianie, Czesi i przedstawiciele innych narodowości zamieszkujących Wołyń. Nie jest znana dokładna liczba ofiar, historycy szacują, że zginęło ponad 100 tys. Polaków, którzy (niezależnie od wieku) byli mordowani w okrutny i bestialski sposób.