Projektowany rezerwat "Długie Bagno" miał objąć powierzchnię 280,75 ha na terenie gminy Łukowa w powiecie biłgorajskim. Obszar znajduje się w granicach terenów Natura 2000: obszaru ptasiego Puszcza Solska PLB060008 oraz siedliskowego Uroczyska Puszczy Solskiej PLH060034, a także Parku Krajobrazowego Puszczy Solskiej.

Celem utworzenia rezerwatu była ochrona fragmentu ostoi głuszca (Tetrao urogallus) - jednego z najrzadszych i najbardziej zagrożonych ptaków w Polsce. W dokumentacji podkreślono, że jest to "jeden z ostatnich tak dużych i nieprzekształconych fragmentów Puszczy Solskiej", stanowiący część jednej z najważniejszych ostoi głuszca w kraju. Na tym terenie stwierdzono toki ponad 20 kogutów.

Projekt rezerwatu obejmował mozaikę borów bagiennych, wilgotnych i świeżych oraz torfowisk wysokich. Dominowały tu siedliska bagienne i wilgotne, a wydmy porastały bory świeże z sosną i borówką czarną. W niższych partiach występowały cenne przyrodniczo zbiorowiska bagienne z udziałem kruszyny pospolitej, trzęślicy modrej, borówki bagiennej, bagna zwyczajnego, wełnianki pochwowatej i żurawiny błotnej.

Szczególną wartość przyrodniczą miały torfowiska wysokie z licznymi gatunkami torfowców. Występowały tam również chronione rośliny, m.in. modrzewnica pospolita, rosiczka okrągłolistna, przygiełka biała oraz pływacz zachodni.

Obszar był także ostoją wielu rzadkich gatunków zwierząt. Poza głuszcem odnotowano tam gniazdowanie m.in. bociana czarnego, puszczyka uralskiego, sóweczki, włochatki i lelka. W dokumentacji wskazano również obecność bardzo rzadkiej mrówki ozdobnicy Forsslunda - reliktu glacjalnego zagrożonego w Polsce - oraz cennych gatunków motyli.

Prace nad ustanowieniem rezerwatu znajdowały się w końcowej fazie uzgodnień. Projekt zarządzenia przeszedł już konsultacje społeczne oraz opiniowanie przez Regionalną Radę Ochrony Przyrody. W marcu br. odbyła się terenowa lustracja z udziałem przedstawicieli Regionalnej Dyrekcji Ochrony Środowiska w Lublinie, Nadleśnictwa Józefów, Regionalnej Rady Ochrony Przyrody oraz Lubelskiego Towarzystwa Ornitologicznego. Jak podkreślono w dokumentacji, ostateczny przebieg granic był "efektem kompromisu".

- Pożar oznacza ogromną stratę dla przyrody Puszczy Solskiej i całego kraju. Zniszczeniu lub silnemu przekształceniu mogły ulec siedliska jednego z najrzadszych ptaków Polski oraz cenne torfowiska i bagienne lasy, które należały do najlepiej zachowanych fragmentów Puszczy Solskiej - informuje Centrum Komunikacji Społecznej Lasów Państwowych.